Klein feestje!

De uitslag van het weefselonderzoek is goed!! Geen afwijkende cellen gevonden. Ik heb dus gezonde borsten weggehaald, maar daar ben ik alleen maar blij om. Nu waren ze misschien gezond, maar zelfs over een maand al had dat heel anders kunnen zijn!
Verder is het ook een goede dag, want mijn drains zijn eruit!! Eindelijk!! Verlost!!
Wel raar hoe snel je er aan hecht. Elke keer als ik opsta wil ik nog steeds mijn drainpotten pakken.
Het verwijderen van vooral de ene kant was wel even vervelend, die bleek toch tegen een zenuw aan te zitten. Ik had al zo’n vermoeden omdat die kant soms echt heel veel pijn kon doen bij een bepaalde beweging.
Maar goed het was zo gebeurd en ze zijn er gewoon uit!!
Ook alle pleisters zijn verwijderd, ook van mijn littekens. Het ziet er nu ineens zoveel beter uit! Natuurlijk is het nog niet geschikt voor de playboy, maar het is gewoon beter dan dat het was.
De artsen zijn wederom zeer tevreden. Mijn huid en littekens herstellen zeer goed, het gebied is helemaal rustig verder. Het zal uiteindelijk, over een paar maanden, gewoon ontzettend mooi worden.
Om me tot die tijd in ieder geval iets vrouwelijker te voelen hebben mama en ik na het ziekenhuis meteen een prothese bh gekocht. En dan eentje die er iets aantrekkelijker uitziet dan het type vuilniszak dat ik al had. Ik heb er een zak wattine bij gekregen waarmee ik mijn eigen borsten kan vormen, kan ik dus ook lekker therapeutisch bezig zijn hihi.

Voor nu zal ik heel erg op moeten passen dat ik niet teveel ga doen. Zeker vandaag voel ik me zo goed dat ik echt zin heb om zo naar de markt te fietsen, maar ja dat mag natuurlijk nog helemaal niet. De komende week moet ik echt nog gewoon helemaal niks doen, de weken erna pas mag ik voorzichtig aan weer wat gaan doen.
Gelukkig heb ik gister van Dirk tientallen tekenfilm dvd’s gekregen. Dus al borsten kleiend en dvd kijkend moet ik de komende week toch wel doorkomen!

Opoe hangt buiten!

En de rode vlag is op visite…

Meteen nog even een aanvulling op mijn vorige stukje, ik vergat namelijk het allerbelangrijkste:

Ik ben dit weekend ongesteld geworden!!!
Op een tijdstip waarop het niet echt uitkwam, (ask me for more details, hihi) maar ik was zoooo blij!

Ook voor het eerst dat ik er blij mee ben, maar goed. Het werkt allemaal nog!! En behoorlijk snel ook. Het kon een half jaar duren, of wel tot 10 jaar voordat alles hersteld was. Het zou zelfs nooit meer goed kunnen komen.
Maar mijn lichaam laat weer eens even zien hoe sterk het is, nog geen 4 maanden na mijn laatste chemo werkt het alweer.

Een ontzettende opluchting, want geen kinderen meer kunnen krijgen was toch wel mijn grootste angst. Nou zou het natuurlijk nog wel kunnen dat het niet kan, maar dit is al een hele grote stap voorwaards.

Net als precies 10 jaar geleden (echt!) heb ik dus net gevierd dat ik voor het eerst ongesteld ben geworden.
Helaas vieren meneer buikpijn, mevrouw rugpijn en hun puistenkinderen het feestje ook met me mee, dat is dan weer jammer!

Feestje!!!!

IK BEN KANKERVRIJ! Haha!

Wat een dag zeg. Het begon al met een slapeloze nacht, ik heb elk uur wel gezien op de klok. Vanmorgen heb ik meteen het ziekenhuis gebeld, of de uitslag er al was. En die was er!

Om 10.50 uur had ik een afspraak bij dokter Plaisier. Om 10.45 uur zaten we in de wachtruimte, daar werd aangegeven dat de wachttijd 45 minuten was… Dat was echt verschrikkelijk! Ik dacht af en toe dat ik flauw zou vallen. De dokter was tussendoor al steeds langs gekomen, die gaf af en toe aanwijzingen dat het wel goed zat. “Het komt goed hoor!” “Jullie mogen wel alvast rustiger ademhalen hoor.” Ik durfde dat niet als goed nieuws te interpreteren, maar eigenlijk kon ik niet anders.

Na meer dan een uur wachten mochten we naar binnen. Gelukkig kregen we dit keer meteen de uitslag, de vorige keer moest ik eerst nog onderzocht worden voordat ze een bom in mijn wereld gooiden. En het was goed! Het belangrijkste: mijn klieren waren schoon, dus niet uitgezaaid; de snijranden waren schoon, dus niet nog een keer geopereerd worden en ook het moedervlekje wat meteen was weggehaald is geen kanker. Heel positief nieuws dus! Ik was zo blij en opgelucht…

Mijn pleisters zijn er afgehaald, het ziet er op zich mooi uit. het is best een groot litteken, ik zie zelf ook wel dat de vorm van mijn borst veranderd is. Er is dan ook best een stuk weg, de tumor had een doorsnede van 2,7 cm, daar snijden ze voor de zekerheid nog 1 á 2 cm omheen. Maar… Ik heb allebei mijn borsten nog! En met een mooie bh zie je er niks van.

Over mooie bh’s gesproken. Gisteren was de presentatie van de nieuwe collectie van Marlies Dekkers. Ik mocht een tijd geleden, als het bobbeltje geen kanker zou zijn, van pappa een BH uitkiezen. Helaas bleek dit bobbeltje toch een monster te zijn, dus geen bh. Maar ik mocht er nu toch één uitkiezen. En dat heb ik gedaan! Ik kan hem nog niet aan; ik heb hem met moeite gepast, maar hij is zo mooi!! Ik hoop echt dat ik hem snel aan kan.

Na het verwijderen van de pleisters hebben we nog even gesproken over het vervolgtraject. Want ondanks deze positieve berichten, ben ik nog steeds wel een kankerpatient en heb ik nog een lange weg te gaan. Ik moet nog steeds rekenen op ruim een half jaar. Ik mag ook voorlopig nog niet gaan werken, ik moet alle aandacht op mezelf richten en ook proberen alleen met mezelf bezig te zijn. Hmm…
Hij waarschuwde ook dat het na dit half jaar nog niet over zal zijn, meestal volgt daarna de psychische verwerking pas. Dan valt al het medeleven en de aandacht van de mensen om je heen weg, want je bent immers weer genezen. Dan moet je je normale leven weer oppakken… Maar, ach, dat is nog zo ver weg! Ik ga nog steeds stap voor stap, het gaat prima zo.

Maandag wordt in het overleg met alle specialisten, ook uit andere ziekenhuizen, besproken hoe het nu verder gaat. Dinsdag heb ik weer een afspraak, dan hoor ik meer. Of er chemotherapie volgt is nog niet helemaal zeker, maar daar moest ik maar wel vanuit gaan. De reeks bestralingen staan sowieso vast.

Nu ben ik vooral erg moe. Al dat wachten met zoveel spanning in je lijf… Maar ik ben echt zo opgelucht en blij! Super bedankt allemaal weer voor het medeleven. Dat er zoveel mensen aan me dachten heeft vast geholpen!