Het leven
Soms overdenk ik in mijn bed, wat het leven eigenlijk is,
Over geluk, pijn en verdriet en alles wat ik mis.
Maar je ervaring maakt je sterk, en je toekomst wordt bepaald,
Door wat je vandaag beleeft, en uit je leven haalt.
Denk goed na over wat je wilt, en bepaal je nieuwe doelen,
Als je verleden kunt vergeten, dan kun je echt weer voelen.
Wees oprecht en eerlijk voor jezelf, en in het algemeen,
Verplaats je in gevoelens van mensen om je heen.
Leer je grenzen te bewaken, en durf anders te zijn,
Je aan principes houden, geen water bij de wijn.
Je werkelijke kracht, om gelukkig te kunnen leven,
Is niet bang of boos te blijven, maar berusten of vergeven.
Leer als je geluk wilt vinden, al heb je nog zo’ n pijn,
Alsof je nooit gekwetst bent, weer verliefd te kunnen zijn.
Al heb je nu veel zorgen, hou je toekomst in je hoofd,
En zie dat alles mogelijk is, als je er maar in gelooft
Het leven gaat goed. Ik begin te wennen aan alle veranderingen, ik begin te begrijpen wie ik ben, waar ik sta en wat ik wil. Het is weer rustig aan het worden, maar tegelijkertijd ook heel druk.
Ik ben weer fulltime aan het werk! Heel snel opgebouwd, want ik wilde graag voor de vakantie weer fulltime aan de slag zijn. En dat is me dus gelukt.
Ik moet er wel eerlijk bij vermelden dat het niet heel makkelijk is, dat het me eigenlijk een stuk zwaarder valt dan ik dacht.
Het kost me heel veel moeite om toe te geven dat ik inderdaad, waarvoor ik al was gewaarschuwd, misschien iets te snel ben gegaan.
En omdat het zoveel moeite kost, zie ik ook weer in de de volgende uitspraak van de deskundigen: een stap terug is altijd moeilijker, kleine stapjes vooruit is beter! klopt.
Het valt op zich wel mee, ik hou het wel vol, maar de balans op de weegschaal klopt niet helemaal. Ik moet alle zeilen bijzetten om te kunnen werken, waardoor er weinig energie over is voor andere dingen. En daar baal ik van, want ik heb juist het afgelopen jaar geleerd dat mijn sociale leven me meer waard is dan werken.
Ik heb constant het gevoel dat ik achter de feiten aanloop, ik vergeet weer van alles, telefoongesprekken gaan moeizaam, ik ben in gesprekken 9 van de 10 keer de draad al kwijt voordat ik een steek heb opgezet en ik maak spontane woordverbasteringen die zo in een Zuid Afrikaans woordenboek kunnen. Grappig, maar ook erg frustrerend. Ik moet weer vragen om begrip van de mensen om me heen. Ik vergeet belangrijke dingen die ze me net hebben verteld, (schriftelijk en in drievoud inleveren dus!!) ben niet meer zo attent als ik wil zijn en ik moet afspraken afzeggen omdat ik word geveld door een spontane, ‘ik kan niet meer, ik zie het niet meer zitten’ bui. Waar ik dan ook wel weer van baal, want willen en kunnen werken nog steeds niet samen.
En ik wilde nou juist weer gewoon normaal zijn.
Hopelijk went het gewoon weer, het werken. Ik weet nog dat ik het eerste jaar dat ik ging werken ook vaak om 8 uur al op de bank lag zonder dat er beeld of geluid binnen kwam.
Wat het overigens ook zo zwaar maakt is dat ik in 4 verschillende groepen werk, dat is nog een stuk vermoeiender dan de hele week je eigen klas.
Volgend schooljaar heb ik mijn eigen groep, dus wat meer rust. Ik heb trouwens groep 5, eindelijk is het plaatje rond bij ons op school! Liever had ik kleuters, maar de mogelijkheid was er helaas niet. Maar ik heb wel heel veel zin in 5!
Maar goed eerst nog een week werken en dan staan er alweer 6 vakantieweken voor de deur, dus dat komt wel goed.
Lekker naar Vlie, waar ik gelukkig zulke goede vervangers heb dat het me echt gaat lukken om maar heel weinig te doen deze zomer. In ieder geval wel lekker Kleine Arena!
Wie ook zin heeft in een heerlijke vakantie op een heerlijk eiland, en wie wel eens wil zien wat die Kleine Arena is, kom gerust langs!
Ik heb weer een nieuwe tent dus genoeg plek, dankzij Annelies! Zij heeft als verrassing een flink bedrag ingezameld voor een nieuwe tent, door zich te laten sponsoren bij de Ladies Run. Ze wilde eerst voor Pink Ribbon lopen, maar toen mijn tent gesneuveld was heeft ze er een persoonlijke actie van gemaakt, ze weet hoe belangrijk mijn uitvalsbasis op Vlie voor me is. Echt een geweldige actie, super vriendinnetje! Bij deze alle lieve mensen die hebben gesponsord, nogmaals bedankt! Ik ga heel hard genieten de komende zomers en zal daarbij vaak aan jullie denken.
Nu maar hopen dat de zon ook nog een beetje mee wil werken om er een heerlijke zomer van te maken…
Ik heb namelijk nog heel veel zonnestraaltjes nodig om mijn reservetank mee te vullen, anders kom ik straks de winter niet door.
Gelukkig heb ik al wat ervaring met het klimaat hier in Nederland, en heb ik de afgelopen tijd geleerd dat die straaltjes ook uit andere dingen te halen zijn.
Fijne zomer!
Reageer
wat toch weer een prachtig verhaal van je. Laat de zon deze zomer maar schijnen komt hij niet uit de lucht, dan kmt hij vast uit een andere ook heel belangrijke kant. veel zon op vlieland!!!!!!!!!
Hoi Marloes,
Lekker vakantie nu joh, heeeerlijk!! Lekker bijtanken he, effe alles aangrijpen om bij te tanken!! Die vermoeidheid is herkenbaar, maar daar vind je je weg in, das echt zo!! Maar het heeft tijd nodig.die moet je het geven. Ik besefte dat ook pas achteraf. Accepteren scheelt al de helft, maar ja dat valt niet mee he.
HELE fijne vakantie en geniet er vollop van! Liefs Barbara
Hoi Marloes,
Na ons gesprek van gistermiddag ben ik gelijk je website gaan lezen en heb er een nachtje over moeten slapen voordat ik een reactie op je website kon plaatsen. Nu had je met je introductiepraatje tijdens de ouderavond al een verpletterende indruk achter gelaten. Niet alleen bij mij, maar bij alle ouders die deze avond aanwezig waren. Maar na het lezen van je website en de nodige waterlanders minder, heb ik nog meer bewondering voor je gekregen (en je stond al zo hoog op de scorelijst!!!). Ik bewonder je voor de manier waarop je in het leven staat (houden zo!!!) en de wijze waarop je moeilijke zaken bespreekbaar maakt (ook in de klas!). Je hebt aan jouw klas 5B een héle kluif, die je héél véél energie kost. Maar ik ben blij dat juist “JIJ” de juf van Chris bent. Door je positieve instelling en de manier waarop je zaken aanpakt, dwing je niet alleen bij je kinderen, maar ook bij de ouders respect af. Helaas voel je je op dit moment niet zo lekker. Neem je rust. Wij wachten op je!!!
Groetjes en héél véél sterkte. Marjorie Bijker
hallo marloes,
ben erg benieuwd hoe het met je gaat. Ik heb je verhaal eerst gelezen en toen op je site vervolgt.Heb je ook een mail gestuurd in het begin en sindsdien volg ik je op je site.
Ga je nog naar Vlie toe deze zomer en hoe gaat het met de kids van groep 5.zijn ze allemaal naar groep 6.
ik wil je een fijn etijd wensen op Vlie en misschien komt er nog een nieuw stuk van je op je site.
groetjes sylvia
Hoi Marloes.
Ik heb je verhaal in de Yes gelezen. Ik was ook 24 jaar toen er bij mij borstkanker ontdekt werd. Ben inmiddels 25 jaar en krijg in totaal 6 TAC kuren en daarna operatie. Ik krijg as maandag mijn 2e kuur. Mijn haar is inmiddels al uit gevallen en heb een mooie pruik. Ik ben zelf doktersassistente en het rare is dat ik nu zelf de patient ben. Mijn tumor was 6 cm en is na de 1e kuur al zeker de helft kleiner. Geen uitzaaiingen op de MRI en via echo lever gevonden. Ik ga er vanuit dat ik weer beter wordt en denk dat ik een borstamputatie laat doen.
Ook ik heb 21 juli een erfelijkheidsonderzoek want het komt niet in de familie voor en is voor het ziekenhuis ook nog een raadsel want het is niet hormoongevoelig en ook HER 2 neg. Ik vind het fijn om op je site te lezen hoe jij alles hebt ervaren. Liefs Claudia.
Lieve Marloes wat herkenbaar weer. Mij lukt het gelukkig nog aardig om de balans van werk en sociaal leven naar de andere kant over te laten slaan.
Ik heb echter wel het geluk om geen hijgend jaar ziektewet in mijn nek te voelen. (ter info: na een jaar ziektewet daalt in veel gevallen het inkomen)
Tank heerlijk bij, heel veel plezier komende zomer op Vlie en wie weet zien we je morgen nog ergens opduiken in Alexanderpolder.