Verwerken

Bij mijn cursus Herstel & Balans kreeg ik de opdracht om te formuleren wat ik versta onder verwerken.
Een moeilijke vraag, die mij nu al een aantal dagen bezig houdt.

Wat is verwerken?
De Van Dale beschrijft het als ‘volledig beseffen en aanvaarden’.
Maar als je het volledig kunt beseffen en aanvaarden, heb je het dan ook verwerkt?
Dit dekt voor mij de strekking niet.

Omschrijvingen bedenken voor verwerken is nog te doen: een bestanddeel gebruiken, iets verbruiken, iets af maken, iets maken tot iets anders.

Maar hoe dóe je dat verwerken nou precies?
Stond daar nou maar een duidelijke omschrijving van in het woordenboek; zo moet het.
Maar helaas is dat niet mogelijk.

Verwerken doet iedereen op zijn eigen manier. De één heeft er meer moeite mee dan de ander. Sommige mensen zijn boos en zoeken naar een oorzaak, sommige mensen hebben hun lot geaccepteerd en zoeken naar een positieve manier om er mee verder te leven.
Sommige mensen steken hun kop in het zand, als ik er niet over praat, dan hoor ik niet hoe erg het is, wat ik niet zie dat is er niet. Andere mensen zijn er juist heel open over, hebben er baat bij hun verhaal te delen. Gedeelde smart is halve smart. En als je erover praat, dan ben je zelf weer een stukje kwijt. Ook al gaat het met kleine beetjes.

Van al deze manieren ben ik een mengelmoesje. Boos ben ik wel geweest. Heel emotioneel ook. Berusting, acceptatie, ontkenning, die kwamen allemaal in fases voorbij.

Maar het meeste kan ik me identificeren met de laatste manier: openheid.
Iets wat jullie als lezer ook vast al wel dachten, hihi.

Mijn site is bij mijn verwerking ontzettend belangrijk. Ik schrijf alles van me af, ik krijg dingen meer op een rijtje; ik krijg een overzicht, ik kan mensen duidelijk maken hoe het met me gaat.
Ik vind door mijn site lotgenoten, die mij als geen ander begrijpen.
En die ook weer sites hebben, waar ik weer wat aan heb.
Door dat contact met lotgenoten, kan ik zelf ook meer relativeren. Daarnaast doe ik natuurlijk ook een hoop nuttige tips op.
Soms krijg ik ook reacties van lotgenoten, die steun hebben aan mijn site. En dat doet mij dan ook weer ontzettend goed.

Kortom: mijn site is een belangrijk deel van mijn verwerking en iets dat bij mij hoort.
Ik ben een open en extrovert persoon.

De laatste tijd krijg ik ook weleens reacties van mensen, die mijn site niet begrijpen. Reacties van mensen, die heel anders in elkaar steken dan ik. Die verwerken liever bij zichzelf houden, die bij wijze van spreken hun vuile was niet op straat zouden gooien.
Die mijn stukjes te persoonlijk vinden en er niet mee geconfronteerd willen worden.
Dat is voor mij wel eens moeilijk. Maar natuurlijk snap ik dat iedereen zoiets op zijn eigen manier doet, en heb daar ook respect voor.
En hopelijk, hebben zij dat dan ook voor mij en mijn manier.

Weer even terug naar verwerken.
Mijn site is dus erg belangrijk, maar met alleen deze site kom ik er niet. Af en toe zal ik ook dingen weg moeten stoppen. Of erover moeten praten, soms met behulp van deskundigen.
Ik zal een nieuw evenwicht moeten leren vinden. Dat zal lukken door wat balast overboord te gooien, of door alles een goede plek te geven.
Ik zal de kanker een goede plek moeten geven. Figuurlijk dan natuurlijk, want de kanker zelf komt mijn lijf niet meer in hoop ik.
Geen plaatsje in mijn lijf dus, maar een plaatsje in mijn leven.

Ik denk dat ik straks een heel stuk verder ben als ik mijn eigen leventje weer kan oppikken, in mijn eigen huisje. Weer lekker aan het werk. Als ik weer wat meer op conditie ben na mijn cursus, zodat ik niet meer elke dag tegen die kanker oploop. Het loopt me af en toe namelijk nog behoorlijk in de weg!

Maar misschien val ik ook wel in een gat, als er weer wat meer rust en regelmaat in mijn leven is.

Kortom, verwerken is geen eenzijdig begrip, het is geen methode die je voorschrijft hoe het moet. Het is voor iedereen anders, en dat zal je gaandeweg zelf moeten ontdekken.
Dat is vaak moeilijk, maar stap voor stap (daar heb je ‘m weer!!) kom je er wel.
Wat is gebeurd, is gebeurd, later is morgen maar ik leef vandaag.
En daar ga ik maar van genieten!

En nu deze hersenspinsels maar eens op mijn site verwerken…